W drugiej części modułu sieciowego na platformie TryHackMe poznajemy mechanizmy odpowiedzialne za łączenie sieci, kontrolę przepływu ruchu oraz bezpieczną komunikację.

Przekierowanie portów

Przekierowanie portów (Port forwarding) umożliwia wystawienie na świat usług działających wewnątrz sieci lokalnej. Domyślnie urządzenia w sieci prywatnej (np. serwer WWW o adresie 192.168.1.10 na porcie 80) są dostępne wyłącznie dla innych hostów z tego samego segmentu.

Dzięki konfiguracji port forwardingu na routerze ruch przychodzący na określony port publicznego adresu IP routera jest automatycznie przekazywany do wskazanego hosta w sieci lokalnej.

Warto odróżnić przekierowanie portów od działania zapory sieciowej:

  • Port forwarding odpowiada za otwarcie i skierowanie portu do konkretnego urządzenia.
  • Firewall decyduje, czy dany ruch ma prawo przejść przez te porty (na podstawie zdefiniowanych reguł bezpieczeństwa).

Zapora sieciowa

Zapora sieciowa (Firewall) to strażnik graniczny sieci kontrolujący cały ruch wchodzący i wychodzący. Przepuszcza lub blokuje pakiety na podstawie zestawu reguł analizujących:

  • źródłowy i docelowy adres IP,
  • docelowy port usługi,
  • wykorzystywany protokół (TCP, UDP lub oba).

Wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje zapór sieciowych:

  • Stanowe (Stateful) – analizują całe połączenie i śledzą stan sesji (np. proces nawiązywania połączenia TCP 3-way handshake). Podejmują decyzje dynamicznie i w razie wykrycia podejrzanego zachowania mogą zablokować całą komunikację z danego urządzenia. Wymagają większych zasobów sprzętowych.
  • Bezstanowe (Stateless) – filtrują pakiety na podstawie statycznych reguł, oceniając każdy pakiet z osobna bez znajomości kontekstu sesji. Zużywają znacznie mniej zasobów i świetnie sprawdzają się przy przetwarzaniu ogromnego wolumenu ruchu (np. podczas odpierania ataków typu DDoS).

VPN

Wirtualna sieć prywatna (Virtual Private Network, VPN) tworzy dedykowany, szyfrowany tunel przez internet, umożliwiając bezpieczną komunikację między odległymi sieciami lub użytkownikiem a siecią firmową.

Kluczowe korzyści z zastosowania VPN:

  • Łączenie odległych lokalizacji – umożliwia bezpieczny dostęp do zasobów wewnętrznych i infrastruktury z innych biur lub w pracy zdalnej.
  • Prywatność i ochrona przed podsłuchem – szyfrowanie danych chroni ruch przed przechwyceniem (np. w otwartych, publicznych sieciach Wi-Fi).
  • Anonimowość – ukrywa aktywność przed dostawcą internetu (ISP), o ile dostawca VPN stosuje politykę braku logów (no-logs policy).

Najpopularniejsze technologie VPN:

  • PPP (Point-to-Point Protocol) – zapewnia uwierzytelnianie i szyfrowanie za pomocą kluczy i certyfikatów, jednak sam w sobie nie ma możliwości routingu poza sieć.
  • PPTP (Point-to-Point Tunneling Protocol) – protokół tunelujący dla PPP, bardzo prosty w konfiguracji i szeroko wspierany, lecz współcześnie uznawany za słaby kryptograficznie.
  • IPsec (Internet Protocol Security) – zaawansowane i silne szyfrowanie działające bezpośrednio na poziomie protokołu IP (warstwa 3), powszechnie stosowane w sieciach korporacyjnych.

Sieci LAN

Struktura sieci lokalnych opiera się na wyspecjalizowanych urządzeniach pośredniczących:

  • Router (Warstwa 3 – Sieciowa) – odpowiada za łączenie różnych sieci i trasowanie (routing) pakietów danych. Wybiera optymalną ścieżkę przesyłu na podstawie długości trasy, niezawodności połączenia oraz prędkości medium transmisyjnego.
  • Switch (Przełącznik) – służy do łączenia urządzeń w sieci lokalnej za pomocą kabli sieciowych:
    • Switch Warstwy 2 (L2): Przesyła ramki do urządzeń docelowych wyłącznie na podstawie fizycznych adresów MAC.
    • Switch Warstwy 3 (L3): Bardziej zaawansowane urządzenie łączące funkcje switcha L2 z możliwościami routingu pakietów IP (L3).
  • VLAN (Virtual Local Area Network) – technologia umożliwiająca logiczny podział jednej fizycznej sieci na odseparowane segmenty. Zapewnia wyższy poziom bezpieczeństwa, izolując od siebie ruch różnych grup urządzeń przy zachowaniu wspólnej infrastruktury sieciowej.